Volgens de Hoge Raad, het Nederlandse hoogste rechtscollege, hoeft een staking niet het uiterste middel te zijn. Ook hoeven stakingen niet van tevoren worden aangekondigd. Dit is een ommezwaai in het Nederlands stakingsrecht.

 Deze uitspraak doet sterk denken aan het arrest De Bruyne van het Belgische Hof van Cassatie in 1981, die stelde dat het individueel stakingsrecht niet afhangt van de naleving van de procedures die in cao's zijn afgesproken.

Het is een tweede versoepeling van het Nederlandse stakingsrecht. Recent kregen  werknemers van leveranciers of klanten het recht toegekend om solidariteitsstakingen te organiseren.

Ook na de uitspraak van de Hoge Raad kan de Nederlandse rechter de rechtmatigheid van een staking nog altijd toetsen aan andere criteria om een staking te verbieden, zoals de evenredigheid tussen doel en schade bij de werkgever of aan derden.

De conservatiefste reacties krijg ik van hr-mensen. Zij zijn vaak degenen die nog het meest vasthouden aan de structuren, hiërarchische lagen en functieomschrijvingen.
Peter Hinssen (De Tijd 23-05-2015)