De collectieve actie om de reizigers niet te doen betalen voor een rit met het openbaar vervoer is o.i. geen staking in de juridische zin van het woord en valt niet onder het stakingsrecht.

Idem dito wanneer bedienden weigeren om nog facturen op te sturen of als brandweerlui tijdelijk de brui geven aan administratief werk.

Men kan niet een beetje staken. Staken is binair: ofwel staakt men en onttrekt men zich aan het gezag van de werkgever ofwel werkt men volgens de richtlijnen van dezelfde werkgever.

Een deel van de job niet uitvoeren terwijl men toch rekent op 100% loon is volgens het arbeidsrecht geen staking maar werkweigering die aanleiding kan geven tot sancties. Een betaalstaking valt niet onder het stakingsrecht zodat de actievoerder niet beschermd is tegen ontslag. Hij zou ook veroordeeld kunnen worden tot schadevergoeding geëist door de werkgever of door derden.

En wie betaalt de rekening als de medewerkers van de NMBS overgaan tot een betaalstaking? De belastingbetaler. Want de overheid moet het supplementair financieel gat dichtrijden. Goed bezig?