Spreekt men terecht van "sociale partners"?

Partners betekent dat partijen een gemeenschappelijk doel hebben dat verder gaat dan het contract dat men sluit. Het huwelijk bijvoorbeeld is een contract. Het betekent wel meer dan dat voor de huwelijkspartners.

Kunnen we wel spreken van "sociale partners" als men ziet hoe werkgevers en werkgeversorganisaties en vakbonden met elkaar omgaan? Heel dikwijls ziet er naar uit dat de conflict tussen hen niet meer kan vergeleken worden met een gewone echterlijke ruzie. Is het woordgebruik wel gepast als we vaststellen dat het doel en de ideologie en de methodes en de waarden fundamenteel anders zijn?

Georges Dubunne, topman van het ABVV in de jaren'70, weigerde de woorden "sociale partners" te gebruiken en beklemtoonde aldus de afstand tussen de vakbond en het "patronaat". Hij benadrukte dat altijd door te spreken over "sociale gesprekspartners". Dat was voor sommigen pijnlijk, maar het was wel eerlijk.

Zouden we niet beter spreken van "sociale actoren", zoals in Frnakrijk?

Actoren sociaal overleg

Een vlieg kan geen porseleinwinkel kapotmaken, ze kan nog geen koffiekopje doen trillen. Dus wat doet ze? Ze zoekt een olifant, vliegt in zijn oor en prikkelt hem tot hij ontploft van woede en al het porselein aan stukken slaat.
Yuval Noah Harari