www.socialedialoog.be - Niets mis met boodschap CEO

Een CEO roept zijn medewerkers op om niet te staken. De vakbonden reageren verbolgen. Wat is loos?

Het stond in de pers van 5 november 2014. Een CEO stuurde een brief naar de woonplaats van zijn werknemers met de oproep niet te staken. De werknemers (en hun gezinsleden) konden de volgende passage lezen:

‘Meedoen aan betogingen en stakingen zal op korte termijn schade veroorzaken aan onze onderneming.  ... De directie is ervan overtuigd dat jullie de nodige verantwoordelijkheidszin aan de dag zullen leggen.’

Nergens was er melding van sancties.

De vakbonden spreken van initimidatie daterend uit het tijdperk van priester Daems. De pers maakt geen melding van de reactie van de werknemers zelf (voor wie de boodschap bestemd was).

Wat is er verkeerd aan dat een bedrijfsleider zich rechtstreeks wendt tot zijn werknemers?

Er is niets verkeerd aan.

Werkgever en werknemer hebben een contractuele band. De werkgever moet als een goede huisvader zorg dragen over zijn medewerkers. Dit geeft hem niet alleen het recht maar ook de plicht zijn personeel te informeren over belangrijke gebeurtenissen die het bedrijf aangaat. Ook wanneer de situatie gespannen is. Er is geen reden om de werknemers niet te verwittigen van wat er verkeerd kan lopen. Ook niet als de werknemers gebruik maken van het stakingsrecht. Zeker niet als de informatie correcte informatie inhoudt (de schade) en iedereen oproept zijn contractuele plichten uit te voeren (het stakingsrecht is een rechtmatige uitzondering op de verbintenis het werk te goeder trouw uit te voeren).

Van eigen deeg een koekje.

Aan wie dergelijke verwittiging bekijkt als een onverantwoorde dreiging of intimidatie kunnen we de vraag stellen hoe we dan een stakingsaanzegging moeten interpreteren.

Er is ook het argument dat de vakbond syndicale literatuur in de brievenbus van het gezin laat vallen.

Toeval wil dat ABVV op dezelfde dag juist hetzelfde doet. Rudy De Leeuw vraagt de werkgevers in een open brief in De Tijd van 5 november dat zij hun federatie de Regering onder druk moeten zetten om het Belgisch sociaal model te doen naleven. Zo niet dan kan hij de sociale vrede niet waarborgen.

Show me the difference.

Beide initiatieven hebben gemeen dat ze een oproep doen op verantwoordelijkheidszin en verwittigen voor mogelijke gevolgen. Bovendien komen allebei over als 'haasje over'. In het eerste geval stuurt de werkgever een boodschap aan de werknemers en niet aan hun vertegenwoordigers. In het tweede geval stuurt de vakbondsleider een open brief aan de individuele werkgevers en niet aan de representatieve werkgeversorganisaties. Het toont aan dat beide initiatiefnemers lef hebben. Dat is niet verboden.

Bezorgdheid vs. voorzichtigheid

Dergelijke boodschap kunnen de uiting zijn van bezorgdheid van de zender. Maar de informatie die hij wil geven ligt in dit geval zeer gevoelig voor de ontvanger. De informatie kan een omgekeerd effect geven omdat de perceptie kan bestaan dat de werkgever indringt in de privé sfeer van de werknemer, dat hij de huisvrede doorbreekt. De werkgever neemt dus een risico.

Voorzichtigheid is nodig maar mag niet leiden tot besluiteloosheid en verlamming.