www.socialedialoog.be - Graaicultuur in het sociaal overleg?

Door Manou Doutrepont

Je hoort ervan, maar leest er niet over: werkgevers worden onder druk gezet van de vakbonden om tijdens ondernemingsonderhandelingen meer toe te kennen dan de loonnorm van 1,1%. De syndicale onderhandelaars dreigen met acties als de ondernemer niet meer wil geven. Dat er een interprofessionele cao duidelijke krijtlijnen heeft getekend wuiven ze weg. "Da's Brussel".

 Die realiteit roept drie bemerkingen op:

1) de handtekening van de interprofessionele syndicale leiders, met mandaat van de achterban, lijkt geen gezag te hebben op de achterban. Het syndicaal centraal betekent blijkbaar niet veel t.o.v. de vakbondsafgevaardigden in ondernemingen.

2) de loonnormwet is zo opgesteld dat een overschrijding van de loonnorm verrekend zal worden bij de volgende loononderhandelingen. Dat betekent dat wie in 2017-2018 meer eist en bekomt ervoor zorgt dat de loonnorm 2019-2020 lager zal zijn. Wie meer krijgt in 2017-2018 houdt er geen rekening mee dat iedereen minder zal krijgen in 2019-2020. Dat heeft een naam: solidariteit van de zwaksten voor de sterksten.

3) de loonnorm is wettelijk een fictief maximum maar in de praktijk een reëel minimum.

Men kan dus  voorspellen dat binnen 5 jaar de Regering opnieuw zal moeten tussenkomen met een indexsprong of een loonstop of nieuwe taxshift. En dan zullen er weer stakingen zijn die uiteindelijk veel geld zullen kosten maar de maatregel niet zullen beïnvloeden. Ik hoop dat ik mij vergis.

Als de goedkope werknemer niet naar de werkgever komt, dan gaat de werkgever wel naar het land van de werknemer.
Neelie Kroes