Onlangs nog meegemaakt. Tijdens de onderhandelingen van een sociaal plan in het kader van een collectief ontslag (van bedienden) verwezen enkele onderhandelaars naar de formule Claeys. Die is niet alleen voorbijgestreefd maar ook onwettelijk.

De formule Claeys was jarenlang de referentie bij ontslag. Niet alleen bij individuele ontslagen maar ook bij collectieve ontslagen. Zoals geweten heeft de wetgever de formule Claeys verbannen en vervangen door vaste regels. Voor de anciënniteit opgebouwd tot 31 december 2013 zijn die regels gebaseerd op het statuut van arbeider of bediende, het loon (enkel voor bedienden) en de anciënniteit.

Er komt geen factor leeftijd van pas zoals in de formule Claeys. En terecht want een onderscheid op basis van leeftijd is een  discriminatie.

De formule Claeys is dood en begraven, maar spookt nog rond. Normaal maar verkeerd. Daarom mogen de onderhandelaars geen besprekingen voeren met als benchmark vroegere sociale plannen waarin de formule Claeys  voorkomt.  Voor dezelfde reden is een sociaal plan dat een onderscheid maakt in functie van de leeftijd van de ontslagen werknemers betwistbaar.

Employers who violate rules of fairness are punished by reduced productivity.
Daniel Kahneman, Thinking Fast and Slow, Pinguin Books, 308.